وقتی به دوست یا همسرت توهین می کنی، دیگه ازش توقع موندن نداشته باش. توهین به دیگران کشنده ترین حربه ایه که قربانیش هرگز التیام پیدا نمیکنه. اون نمی تونه زخمی رو که خورده به راحتی ترمیم یا فراموش کنه و این دلیلیه که بعد از بگو و مگو حتی اگه با دلی سرشار از عشق به سمتش بری باز پست می زنه. شاید در جریان بگومگوهات در جواب توهینات بهت توهین کنه. اینطور وقتا برخلاف انتظار، کار برای یه آشتی دوباره راحت تر و ساده ترمیشه. چون دیگه هردوتاتون یه جرم مشترک دارین . اما پاسخ هر توهینی با توهین، می تونه شرایط رو بغرنج تر و ارتباطات رو سیاه تر و نفرت انگیز تر کنه. با این وجود، زیاد سخت نگیرین و اگه شروع کننده یک دعوابودین یا نبودین، و در ازای توهینهاتون توهین شنیدین،باز برین آشتی کنین و عذربخواین تاعذربخواد و فراموش کنین تافراموش کنه. هیچوقت شروع کننده کلام یا رفتار توهین آمیز نباش. این نشون میده که فرد تعادل روانی نداره. در عوض وقتی به کسی توهین می کنی، سعی کن صدا و واژه های خودت رو خوب به خاطر بسپاری. اینطوری اگه در جواب هر توهینی، توهینی بشنوی، یادت می مونه که زیاد هم به ناحق نبوده. یادت بمونه که هیچ کس مجبور نیست تحمل کنه که بهش توهین بشه و سکوت کنه. درینصورت شخص مجبوره یا با حسی آمیخته با نفرت ازت بگذره یا تلافی کنه. تنها دو راه برای مقابله با توهین هست؛ یا اعتراض و توهین متقابل، که پیشنهاد نمیشه و یا رفتار محترمانه تر که شکایت به مراجع قضایی و قانونیه که در ازای هر توهین، هشتاد ضربه شلاق نصیب فرد تبه کار و فحاش میشه. یادمون باشه که توهین به دیگران، حتی نزدیک ترین افراد زندگیمون، یک جرم واقعیه و مستحق مجازاتی واقعی و دردناک، تعریف شده در شرع و قانون. لااقل بیایم در زندگی خصوصی و اجتماعیمون دیگه تبه کار نباشیم و اگر فرد بد زبان و بد دهنی هستیم، بدونیم که هیچ کس مجبور نیست توهینهای مارو بی جواب قانونی باقی بزاره و یا در سکوت تحمل کنه. قبل از شنیدن جواب دیگران، توهینایی رو که از سر عصبانیت به دیگران می کنیم، به خاطر داشته باشیم و قبل ازینکه قضیه بدتر بشه، خالصانه ازونها عذر بخوایم و اعتراف کنیم که همه ی اون حرفارو از سر عصبانیت زدیم ! کاری که اشتباه محض بوده و به خاطر ضعف شخصیتی ما. کاری که دیگه هیچوقت تکرار نمیشه.


ر.گ