نوشتن اين مطالب از اين لحاظ اهميت دارد كه جامعه ي ما عادت كرده است تا قديسين خود را از مرحله ي انسانست صرف؛ به مرحله ي انسان خدايي بكشاند و آنان را از هر نوع عقيده و علايق معمول انساني معاف دارد. عقيده به زندگي مشترك و همسري مادام العمر يك زن با يك مرد از جمله عقايد انحرافيست كه مانند حصاري خفقان آور ممنوعيت زنان را از ارتكاب به طلاق با اميد به دستيابي به زندگي هايي بهتر؛ در بر مي گيرد. در حاليكه همچنان كه براي مرد راه حلهايي شرعي براي ترميم رابطه ي بيمار ازدواج وجود دارد؛ براي زن نيز امكان و حق طلاق به عنوان راه گريزي براي دستيابي به آزادي مجدد و امكان تجربه ي زندگي موفق تر مي بايست در نظر گرفته شود. اگر چنين عملي از جانب شرع ناپسند مي نمود؛ هرگز پيامبري كه به امين بودن در ميان قبيله اش شهرت داشت؛ دل به ازدواج با زني كه چندين ازدواج ناموفق را تجربه كرده است نمي سپرد:
"خديجه مانند پيامبر(ص) از قبيله ي قريش بود و از آخرين شوهرش دارايي زيادي به ارث برده و به بازرگاني مشغول بود. حضرت محمد(ص) به علت صداقت و درستكاري اش در ميان مردم مكه محبوبيت بسياري كسب كرده بود به زوري كه او را امين لقب داده بودند. خديجه كه در بازگشت كاروان تجاري اش از سوريه از همكاري با محمد بسيار خوشنود بودو از درستكاري اش شگفت زده(خصوصيتي كه بسيار نادر بود) به او پيشنهاد ازدواج داد و محمد پذيرفت. در اين هنگام محمد بيست و پنج سال سن داشت در صورتي كه سن خديجه بالاي چهل سال بود. اي اولين ازدواج محمد(ص) بود در حاليكه خديجه پيشتر چندين بار ازدواج كرده بود و چهار دختر و پسر به دنيا آورده بودكه پسرها در سنين كودكي جان سپرده بودند.گرچه خديجه نمي دانست مردي كه با او ازدواج كردهپانزده سال ديگر پيامبر خواهد شدو دين جديدي خواهد آورد، مطمئن بود او شوهري معمولي نيست و به او اطمينان و اعتماد كامل داشت".
فاطمه مرنيسي، زنان پرده نشين و نخبگان جوشن پوش،ترجمه مليحه مغازه اي،نشرني،چاپ دوم 1380،ص84
See more
Photo: ‎حقايقي درباره ازدواج خديجه همسر پيامبر: نوشتن اين مطالب از اين لحاظ اهميت دارد كه جامعه ي ما عادت كرده است تا قديسين خود را از مرحله ي انسانست صرف؛ به مرحله ي انسان خدايي بكشاند و آنان را از هر نوع عقيده و علايق معمول انساني معاف دارد. عقيده به زندگي مشترك و همسري مادام العمر يك زن با يك مرد از جمله عقايد انحرافيست كه مانند حصاري خفقان آور ممنوعيت زنان را از ارتكاب به طلاق با اميد به دستيابي به زندگي هايي بهتر؛ در بر مي گيرد. در حاليكه همچنان كه براي مرد راه حلهايي شرعي براي ترميم رابطه ي بيمار ازدواج وجود دارد؛ براي زن نيز امكان و حق طلاق به عنوان راه گريزي براي دستيابي به آزادي مجدد و امكان تجربه ي زندگي موفق تر مي بايست در نظر گرفته شود. اگر چنين عملي از جانب شرع ناپسند مي نمود؛ هرگز پيامبري كه به امين بودن در ميان قبيله اش شهرت داشت؛دل به ازدواج با زني كه چندين ازدواج ناموفق را تجربه كرده است؛نمي سپرد: "خديجه مانند پيامبر(ص) از قبيله ي قريش بود و از آخرين شوهرش دارايي زيادي به ارث برده و به بازرگاني مشغول بود. حضرت محمد(ص) به علت صداقت و درستكاري اش در ميان مردم مكه محبوبيت بسياري كسب كرده بود به زوري كه او را امين لقب داده بودند. خديجه كه در بازگشت كاروان تجاري اش از سوريه از همكاري با محمد بسيار خوشنود بودو از درستكاري اش شگفت زده(خصوصيتي كه بسيار نادر بود) به او پيشنهاد ازدواج داد و محمد پذيرفت. در اين هنگام محمد بيست و پنج سال سن داشت در صورتي كه سن خديجه بالاي چهل سال بود. اي اولين ازدواج محمد(ص) بود در حاليكه خديجه پيشتر چندين بار ازدواج كرده بود و چهار دختر و پسر به دنيا آورده بودكه پسرها در سنين كودكي جان سپرده بودند.گرچه خديجه نمي دانست مردي كه با او ازدواج كردهپانزده سال ديگر پيامبر خواهد شدو دين جديدي خواهد آورد، مطمئن بود او شوهري معمولي نيست و به او اطمينان و اعتماد كامل داشت". فاطمه مرنيسي، زنان پرده نشين و نخبگان جوشن پوش،ترجمه مليحه مغازه اي،نشرني،چاپ دوم 1380،ص84‎